با دوستان دورهم نشستیم واز خاطرات گذشته می گیم . هر کسی یه خاطره از روزهای خوب دبیرستان می گه
صدای خنده ها می پیچه تو فضای خونه
مریم می گه : اینقدر نخندین گریه هاتون تو راهه ابله
فضای اتاق ساکت می شه 
بهش می گم : مریم یکی از آهنگای گوگوشو بخونخمیازه
مریم دوباره می زنه زیر خنده : وای خدا دلم درد گرفت شما همتون دیوونه اید

حس می گیره مث قدیما نیشخند

من کویرم ای خداباحسرت یه قطره آب
یه عمره که دریاروازدورمی بینم تو سراب
بهاربرام یه اسمه یه اسم کهنه توکتاب
حرف من باآسمون چرامی مونه بی جواب؟
خدایا خدایا کویرم کویرم
بگوابربباره می خوام جـــــــــــــــــــون بگیرم
اگه بارون بباره
اگه بارون بباره
آروم آروم ونم نم رو لب خشک وتشنه ام
گیسوی سبز جنگل تنمو می پوشونه
پرنده رو. درختام می سازه آشیونه
خدایا خدایا کویرم کویرم
بگوابربباره می خوام جـــــــــــــــــــون بگیرم
خدایا خدایا خدایاخدایـــــــــــــــــــــــــــا

دیگه هیچ کس نمی خنده گوشه ی چشم همه گریه ست. امان از مریمچشمک