بار غصه ی هرکسی روی دوش خودشه
هیچ کس نمی تونه بارغصه ی کسی رو از دوشش برداره
هیچ کس نمی خواد که بارغصه شو روی دوش دیگری بگذاره
اگه خدارو دیدی بهش بگو دیگه هیچ توقعی نیست
بهش بگو تو هم بار غصه ی خودتو به دوش بکش
اگه می تونستم دردهای مردمو نشونت بدم چه خوب می شد
غصه ی یلدا کم نیست
اگه یه برادر داشت همه چی فرق می کرد
شاید دیگه اینقدرافسرده نمی شد
اینکه پدرومادرت تموم حرفها روبشنوند ویادبگیرند صبورباشند
اینکه آرزوشون خوشبختی دخترشون باشه
زندگی یعنی دختری که باهزار آرزو بزرگ می شه وتو این دنیا تموم سهمش از زندگی حسرته
مگه خودش انتخاب کرده که دختر باشه ؟
من نگران یلدام ولی زبون حرف زدن بایلدا رو بلد نیستم
می خوام بهش بگم باور کن اگه تموم دنیا ندونن ولی من می دونم ارزش مریم از عیسی بیشتره
لعنت به این دین بی سروته وبه این فرهنگ ماقبل تاریخ که داشتن پسر یه افتخاره
هنوز تو عصرجاهلیتیم می دونستی ؟