می خوام زندگی کنم واسه این که فقط یه باره
سکوت 
من از سکوت متنفرم من صدای خنده های بلندو دوست دارم
چرا مردم اینقدر بی روحند؟چرا واسه فردا زندگی می کنن پس امروز چی ؟ تکلیف امروز چی می شه؟
یه جایی شنیدم خدا روح اشیاء ست پس اگه لبخندو روی لب هیچ کس نبینی معنیش اینه که خدا خیلی وقته رفته

بگذریم
این روزا به بهار فکر می کنم دلم می خواد زمستون تموم بشه
می خوام از طبیعت لذت ببرم می خوام به همه سلام کنم اما دنبال یه جواب گرمم؟
آرزوی من : می شه قول بدیم مثل بقیه نباشیم ؟
می شه قول بدیم که از حرف دیگران نرنجیم؟
 می شه بلند بخندیم؟
 بذارهمه بگن دیوونه ست مگه ما واسه بقیه زندگی می کنیم؟
 اصلا مگه بقیه زندگی می کنن؟